ΟΧΙ στα παπαγαλόψαρα, τα βαμμένα ψάρια και τα άλλα τερατουργήματα!

Κείμενο: Τόλης Κετσελίδης

Υβρίδια που είναι αποτέλεσμα διασταυρώσεων διαφορετικών ειδών, παραμορφωμένα ψάρια είτε από γενετική επέμβαση, είτε από επιλεκτικές αναπαραγωγές, και ψάρια βαμμένα με διάφορους τρόπους δεν έχουν δουλειά στα ενυδρεία μας!

Παπαγαλόψαρο (blood parrot cichlid)

Τα παπαγαλόψαρα είναι υβρίδια από Paratheraps synspilus και Amphilophus citrinelum ή A. labiatum χωρίς αυτό να είναι σίγουρο. Σίγουρο όμως είναι ότι αυτά τα υβρίδια είναι βιώσιμα, και ίσως μπορούν και τα ίδια να αναπαραχθούν μεταξύ τους (έχουν αναφερθεί σποραδικά αναπαραγωγές τους). Η επιτυχία που έχουν οφείλεται αφ’ ενός στην κατά κάποιο τρόπο «ανθρώπινη» μορφή τους, αφ’ ετέρου στα έντονα χρώματα τους. Τα ψάρια αυτά έχουν πολύ περιορισμένη ευλυγισία και πτερύγια τοποθετημένα έτσι που δεν τα αφήνουν να κολυμπήσουν όπως ένα φυσιολογικό ψάρι. Το στόμα τους δε είναι πολύ μικρό, σκληρό και παραμορφωμένο. Σε μια συγκατοίκηση με άλλα ψάρια, ακόμα και πολύ μικρότερα, έχουν πάντα σοβαρό μειονέκτημα για να τραφούν, αλλά και γενικότερα σε όλη τους την ζωή «παλεύουν» να επιβιώσουν ακόμα και χωρίς ανταγωνιστές, προσπαθώντας να κολυμπήσουν και να τραφούν φυσιολογικά χωρίς να είναι φτιαγμένα έτσι ώστε να το πετυχαίνουν ακούραστα.

Flowerhorn

Φωτό: Corinne Toumi http://burnel.club.fr/Asie.htm

Οι «δημιουργοί» του κρατούν μυστική την προέλευση του, που είναι πιθανότατα διασταύρωση μεγάλων ειδών κιχλιδων της Ν. Αμερικής. Πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο ψάρι (πάνω από 40 εκ πολλές φορές), πολύχρωμο, με περίεργα σχήματα στο σώμα του και με μεγάλη κύφωση στο μέτωπο των αρσενικών. Δυστυχώς αντίθετα από το παπαγαλόψαρο, το ψάρι αυτό αναπαράγεται αρκετά εύκολα. Οι «δημιουργοί» του μάλιστα συστήνουν στους κατόχους του να έχουν μόνιμα ένα καθρεφτάκι στο ενυδρείο του, ούτως ώστε αυτό να διεγείρεται συνεχώς προσπαθώντας να διώξει το είδωλο του και έτσι να έχει μονίμως λαμπερά χρώματα. Το μόνιμο άγχος του ψαριού που το καθιστά ευάλωτο σε ασθένειες βέβαια, δεν το σκέφτονται. Η όλη δραστηριότητα γύρω από το flowerhorn ειδικά στο διαδίκτυο, έχει πάρει διαστάσεις που καμία σχέση δεν έχουν με την ενυδρειοφιλία. Συλλογές και συλλέκτες ψαριών σε συνθήκες οριακά βιώσιμες με σκοπό διαγωνισμούς για το ποιό είναι ομορφότερο, η ποιο έχει πιο περίεργα σχήματα, ανταλλαγές και αποστολές από τη μια ήπειρο στην άλλη, λες και τα ψάρια ήταν μοντέλα αεροπλάνων ή γραμματόσημα.

Αποκαλούμε «ψάρια» αυτά τα δημιούργηματα; Ξέρουμε σε τι συνθήκες ζουν, τι θερμοκρασία, τι παραμέτρους νερού, τι βιότοπους, την στιγμή που δεν μπορεί να υπάρξει τέτοια αναφορά μιας και δεν υπάρχουν στην φύση; Αν θέλαμε να φτιάξουμε ένα ιδανικό περιβάλλον στο ενυδρείο μας για αυτά τα ψάρια, το πιθανότερο θα ήταν να φτιάχναμε ένα μίνι εργαστήριο! Πράγμα που δεν έχει καμία σχέση με την ενυδρειοφιλία, που είναι η (όσο πιστή γίνεται) προσομοίωση ενός μικρού κομματιού της φύσης στα ενυδρεία μας.

Balloons

Φωτό: Philippe Burnel http://burnel.club.fr/horreur.htm

Balloon molly, balloon apisto, και πολλά άλλα είδη που έγιναν «μπαλόνια». Την δυσμορφία αυτή διακρίνει ατροφική σπονδυλική στήλη, με αποτέλεσμα το ψάρι να έχει το μισό από το κανονικό του μήκος, με υπερυψωμένο και πιο στρογγυλό σώμα. Πέρα από το γεγονός ότι δεν υπάρχει τίποτα το «ωραίο» σε αυτήν την «ποικιλία», το ψάρι έχει μόνιμα προβλήματα κολύμβησης και περιορισμένη ζωή.

Βαμμένα ψάρια

Φωτό: Θεόδωρος Βελλής
Φωτό: Μιχάλης Νούκαρης

Αρχίζοντας με είδη που «προσφέρονται» για βάψιμο, λόγω της διαφάνειας τους, τα λεγόμενα glassfish, (Kryptopterus bicirrhis, Parambassis ranga) και εξαπλώνοντας τον «καμβά» σε όλα σχεδόν τα είδη που έχουν καλές «επιφάνειες», είδαμε και βλέπουμε στην αγορά ψάρια με φωσφοριζέ ροζ, μπλε, κόκκινα χρώματα σε μέρη του σώματος τους, που πωλούνται με ηχηρά ονόματα όπως disco-fish. Υπάρχουν διάφορες τεχνικές βαψίματος. Η πρώτη είναι το βούτηγμα των ψαριών σε ένα υγρό που καθιστά «ανοιχτά» τα λέπια στο χρώμα, μετά το βούτηγμα τους στην μπογιά, και ένα τρίτο βούτηγμα σε στερεωτικό υγρό, πριν τα ψάρια (όσα επιζήσουν) ξαναγυρίσουν στο νερό τους. Η δεύτερη, πιο «καλλιτεχνική» είναι η έγχυση του χρώματος με σύριγγα σε επιλεγμένα σημεία του σώματος. Και η τελευταία, χάραξη με λέιζερ πάνω στο ψάρι, σχεδίων ή και λέξεων. Τελευταία παραγωγοί στην Ασία παίρνουν παραγγελίες και χαράζουν τα ψάρια με το σχέδιο ή το σύνθημα που τους ζητείται! Και στις τρεις περιπτώσεις, που είναι φοβερά επώδυνες, οι ιστοί υφίστανται βλάβη, η μπογιά που μένει μέσα είναι καρκινογόνα, και η ταλαιπωρία του ψαριού του δημιουργεί στρες και το κάνει ευάλωτο σε πάρα πολλές ασθένειες. Η πλειοψηφία των βαμμένων ψαριών έχει πολύ σύντομο χρόνο ζωής.

Φωτό: Karen Gray www.practicalfishkeeping.co.uk
Φωτό: Neil Hepworth: www.practicalfishkeeping.co.uk

Glow-fish

(Kυρίως το είδος Brachydanio rerio), στα οποία, σε επίπεδο εμβρύου προστίθεται ένα γονίδιο από μέδουσα, ή από ένα κοράλλι, για να τους δοθεί ένα πράσινο ή ροζ αντίστοιχα φωσφοριζέ χρώμα.

Aκρωτηριασμένα παπαγαλόψαρα

Aκρωτηριασμένα παπαγαλόψαρα, που τους κόβουν όλη την ουρά για να μοιάζουν με… καρδούλα!

Όλες οι παραπάνω δημιουργίες είναι ανήθικες, γιατί τα ψάρια αυτά υποφέρουν κατά τη διαδικασία μεταμόρφωσης τους, αλλά και έχουν περιορισμένη και δύσκολη διάρκεια ζωής λόγω αυτής.

Ένα ψάρι είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα χρωματιστό πράγμα που κολυμπάει. Τα χρώματα, τα σχήματα, και η συμπεριφορά των ψαριών τους έχουν δοθεί από τη φύση για πολλούς λόγους. Τα ψάρια αλλάζουν χρώματα και συμπεριφορά όταν τρέφονται, όταν επιτίθενται ή αμύνονται, όταν αναπαράγονται ή όταν μεγαλώνουν τα μικρά τους. Το σχήμα τους είναι φτιαγμένο μετά από αιώνες εξέλιξης σύμφωνα με τον τρόπο ζωής τους. Η παρατήρηση και κατανόηση τους είναι μια από τις χαρές του να κρατάμε ένα ενυδρείο, και η αλλαγή ή κατάργηση τους είναι σαν να καθιστάς τα ψάρια αυτά μουγκά.

Η καλύτερη αντίδραση σε αυτές τις τακτικές, είναι η ενημέρωση. Βοηθήστε την καμπάνια που κάνει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Φίλων του Ενυδρείου και ενημερώστε και τους συνχομπίστες σας να μην αγοράζουν τέτοια ψάρια, αλλά και τους εμπόρους αυτών των τερατουργημάτων για το πώς φτιάχνονται, και γιατί είναι ανήθικο να τα παραγγέλνουν και να τα πουλάνε.

Πέρα από αυτό, αν είστε από αυτούς που από άγνοια έχουν αποκτήσει τέτοια ψάρια, προσπαθήστε να τους χαρίσετε μια όσο το δυνατόν καλύτερη ζωή – δεν φταίνε αυτά!

Με αφορμή την καμπάνια που ξεκίνησε ο ΠΣΦΕ, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Έψιλον της Ελευθεροτυπίας της 28ης Οκτωβρίου 2006 άρθρο του Δημήτρη Αγγελίδη με τίτλο "Ψάρια παρά φύσει". Μπορείτε να δείτε το άρθρο στην ηλεκτρονική μορφή του εδώ. Τον ευχαριστούμε θερμά.

 

Βάλτε κι εσείς αυτό το μπάνερ στην ιστοσελίδα σας!

Αντιγράψτε αυτόν τον κώδικα στο σημείο που θέλετε να μπει το μπάνερ:

<a href="http://www.tolibra.com/test/DyedFish.htm" target="new"><img src="http://www.tolibra.com/test/BannerAnim.gif" border="0"></a>

Όλες οι φωτογραφίες δημοσιεύονται με την άδεια των φωτογράφων ή/και των ιστοσελίδων στις οποίες βρίσκονται.

Ευχαριστούμε ιδιαίτερα το περιοδικό Practical Fishkeeping για την άδεια του.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου ή μέρος αυτών, χωρίς την άδεια του Π.Σ.Φ.Ε.